Dermatoloog Paul Ossenkoppele neemt afscheid van Saxenburgh

Hij vierde in april zijn 65e verjaardag, maar aan stoppen met werken moet dermatoloog Paul Ossenkoppele nog niet denken. “Ik vind het werk geweldig leuk. Alleen na al die jaren wordt het tijd om de wagens eens iets te verzetten. Er is meer dan werk, werk, werk.” Voor de zomer nam hij afscheid van Saxenburgh Medisch Centrum en koos hij ervoor om minder te gaan werken en daarom zijn werkzaamheden te concentreren in ZGT Almelo, waar hij in 1992 zijn loopbaan begon.

Het was geen makkelijk besluit om Hardenberg te verlaten. Het liefst was hij stilletjes door de achterdeur vertrokken. “Afscheid nemen doe ik niet graag.”

Paul Ossenkoppele is één van de acht dermatologen in een hecht team dat werkt in Almelo, Hengelo en Hardenberg. Een waardevolle samenwerking waaraan hij zelf ook een bijdrage leverde. In 2014 begon hij in Hardenberg, eerst als waarnemer, later als vaste kracht binnen de vakgroep dermatologie. “Ik heb altijd een bijzonder gevoel gehad voor Saxenburgh. Een intiem ziekenhuis met een kleine, enthousiaste staf en medewerkers. Een ziekenhuis waar je elkaar kent en de lijnen kort zijn.”

Juist die kleinschaligheid sprak hem aan. Iedereen kent elkaar en de samenwerking voelt vanzelfsprekend. Dat geldt niet alleen binnen de muren van Saxenburgh, maar ook tussen Saxenburgh en ZGT. “Ik heb destijds aangestuurd op een intensievere samenwerking, omdat ik dit zelf altijd als een heel logische samenwerking zag. We hebben als dermatologen de club bij elkaar geveegd, zodat we minder kwetsbaar zijn. Met heel veel plezier hebben we dat uitgebouwd tot een samenwerkingsverband tussen ZGT en Saxenburgh. Dat blijkt nog steeds goed te werken.”

Dermatologie: een vak in ontwikkeling
Toen Ossenkoppele in de jaren tachtig voor dermatologie koos, deed hij dat vanwege de veelzijdigheid van het vak. Je ziet het probleem letterlijk voor je, kunt veel zelf doen en werkt nauw samen met verpleegkundigen, doktersassistenten en collega's uit andere disciplines.

In ruim dertig jaar tijd zag hij de dermatologie ingrijpend veranderen. “De kwaliteit van met name huidkankerbehandeling is geweldig verbeterd. Mede door de verbeterde samenwerking met chirurgen, plastici en pathologen én de introductie van de Mohs-chirurgie, een veel betere, microscopisch gecontroleerde behandelwijze.”

Ook de zorgvraag veranderde. “We zien steeds minder eenvoudige dermatologie. Dat blijft meer en meer bij de huisarts en dat is denk ik ook goed. De groei van het aantal gevallen met huidkanker op het spreekuur is in de afgelopen tientallen jaren wel enorm toegenomen.”

Niet alleen de behandeling van huidkanker maakte grote stappen. Ook patiënten met chronische huidaandoeningen profiteren van nieuwe behandelmethoden. “Mensen met psoriasis of eczeem waren vroeger aangewezen op intensieve zalftherapie of lichttherapie die vaak maar kortdurend succes had. We kunnen mensen tegenwoordig echt beter helpen. Op dit moment wordt dermatologisch steeds meer behandeld met tabletten en injecties, met veel betere resultaten.”

Juist die voortdurende ontwikkelingen houden het vak interessant. Stilstand was voor Paul Ossenkoppele nooit een optie. Daarom werkte de vakgroep de afgelopen jaren actief mee aan patiëntgebonden onderzoek, onder meer samen met het Radboud umc. “Je moet zorgen dat je meegaat en het liefst een beetje voorop. Met zo’n team kan dat ook. De één doet het stukje operatieve dermatologie, de ander houdt zich meer bezig met spataderzorg, de huid- en geslachtsziekten of psoriasis. Zo kun je op de diverse deelgebieden goed bijblijven en de kwaliteit hoog houden.”

Tijd voor hobby’s
Het werk blijft belangrijk, maar nu hij drie dagen gaat werken ontstaat er ook ruimte. Voor hobby’s waar de afgelopen jaren minder tijd voor was. “Ik heb altijd met veel plezier achter mijn pianootje gezeten en ik sleutel graag aan mijn oude autootjes.” Afgelopen zomer trok de Almeloër samen met zijn vrouw zes weken door Europa met een oude Fiat Panda. “Het is voor het eerst dat ik zolang vrij heb gehad.” En dan is er nog zijn kleine zeilboot. “Dat kan misschien ook weer eens in het water. Die ligt al zeven jaar stil”, zegt Ossenkoppele.

Wat betekent dit voor patiënten van Saxenburgh?
Met het vertrek van de dermatoloog verandert er voor patiënten van Saxenburgh Medisch Centrum weinig. De vakgroep blijft op sterkte met het vaste gezicht Tineke van Dalen, Lisette de Ruiter en de nieuwe dermatoloog Nick Marsidi. “Een jonge, enthousiaste dermatoloog, opgeleid in Leiden. Hij werkt al een aantal jaren in ZGT en is nu twee dagen per week in Hardenberg. Eén van zijn grote aandachtsgebieden is de operatieve dermatologie”, vertelt Ossenkoppele, die blij is dat de continuïteit van de zorg in Hardenberg zo gewaarborgd is. “Er staat een goede, stabiele ploeg en dat geeft vertrouwen. Mocht het door ziekte of vakantie nodig zijn, dan springt de rest van het team natuurlijk bij. Wie weet ben ik dat zelf. Dan ga ik met heel veel plezier weer een paar dagen aan het werk in Saxenburgh Medisch Centrum.”