Uw bezoek

Wettelijk gezien heeft alleen de patiënt recht op informatie over zijn/haar zorgproces. Echter bij opname wordt er wel gevraagd naar een contactpersoon. Een contactpersoon is iemand die de patiënt tijdens de opname in het ziekenhuis begeleidt en ondersteunt. Dit wordt vastgelegd in het patiëntendossier. Voor praktische zaken (was, vervoer, etc.) is het prettig een contactpersoon aan te wijzen. In de praktijk blijkt dat de patiënt niet altijd in staat is om informatie goed te begrijpen en/of niet zelfstandig beslissingen kan nemen. Wij zullen de patiënt om toestemming vragen of informatie over ziekte en welbevinden aan de contactpersoon gegeven mag worden. Ook dit wordt vastgelegd in het patiëntendossier. De contactpersoon is aanspreekpunt voor zowel familie en naasten als ook voor de verpleging en de artsen.

De informatie over het onderzoek en de behandeling is nodig om toestemming voor een bepaalde behandeling te kunnen geven. U mag alleen behandeld worden met uw toestemming. Als u bedenktijd nodig heeft, geef dit dan bij de hulpverlener aan. Uiteindelijk beslist u zelf of u wel of niet wordt behandeld. Wanneer u alle informatie heeft gekregen en begrepen, kunt u beslissen of u de voorgestelde behandeling wilt. De hulpverlener moet uw beslissing respecteren.

• Wordt altijd om toestemming gevraagd?
  Wanneer sprake is van een ingrijpende behandeling zal de hulpverlener uitdrukkelijk uw toestemming vragen. Bij minder ingrijpende behandelingen wordt niet altijd toestemming gevraagd, maar kan uw toestemming blijken uit uw gedrag.
• Kan ik mijn toestemming intrekken?
  Nadat u uw toestemming heeft gegeven, kunt u altijd van mening veranderen en alsnog uw toestemming intrekken. In dat geval zoekt u samen met de hulpverlener naar een andere behandeling. U kunt ook van een behandeling afzien.
• Wat als ik niet in staat ben toestemming te geven?
  In acute situaties mag worden gehandeld zonder dat u uw toestemming heeft gegeven. Als u niet in staat bent om toestemming te geven, bijvoorbeeld door ziekte of een beperking, wordt toestemming gevraagd aan uw vertegenwoordiger.

De wet geeft een regeling voor vertegenwoordiging van patiënten die niet zelf kunnen beslissen. Dit kan ook tijdelijk zijn. Soms is er een curator of mentor aangewezen of heeft een patiënt zelf iemand tot vertegenwoordiger benoemd. In die gevallen is dat de vertegenwoordiger met wie de arts zal overleggen over de behandeling. Vaak is er geen schriftelijk of door de rechter benoemde vertegenwoordiger. In dat geval betrekt de arts een naaste bij de besluitvorming over u. In eerste instantie is dat de levenspartner. Als die er niet is een ouder, kind, broer of zuster. Mogelijk wil degene die wordt benaderd niet de rol van vertegenwoordiger op zich nemen. Dan zal de hulpverlener een ander binnen de kring van naasten zoeken. Soms komen er meerdere personen voor de rol van vertegenwoordiger in aanmerking. In dat geval zal één persoon daarvoor worden aangewezen.

Op welke wijze moet de vertegenwoordiger beslissen?
De vertegenwoordiger neemt besluiten voor de patiënt op die momenten dat de patiënt dat zelf niet kan. Hij moet dan die beslissingen nemen, die het meest in het belang van de patiënt zijn of zoals hij denkt dat de patiënt zelf zou hebben besloten.

Minderjarigen

• Kinderen tot twaalf jaar
  Kinderen onder de twaalf jaar mogen niet voor zichzelf beslissen. Dat doen hun ouders of voogd. Aan jonge kinderen moet wel op een begrijpelijke manier worden verteld wat er met hen gaat gebeuren.
• Kinderen van twaalf tot zestien jaar
  Kinderen tussen de twaalf en zestien jaar zijn over het algemeen goed in staat hun situatie te overzien en een eigen mening te hebben. Daarom is voor een behandeling toestemming van zowel de ouders als het kind nodig. Wanneer deze het niet met elkaar eens zijn en het kind blijft bij zijn mening, zal de hulpverlener in principe doen wat het kind vraagt als dit overeenkomt met zijn beroepsregels.
• Kinderen vanaf zestien jaar
  In de wet worden kinderen vanaf hun zestiende jaar gelijk gesteld met volwassenen. Zij mogen dus voor zichzelf beslissen. Instemming van de ouders is niet nodig. De ouders krijgen ook geen informatie meer over hun kind als deze daar geen toestemming voor geeft.
• Meer informatie over dit onderwerp vindt u op www.KNMG.nl

Beroepsgeheim en privacy

Als patiënt heeft u recht op bescherming van uw persoonlijke gegevens. U moet er vanuit kunnen gaan dat alles wat u met uw hulpverlener bespreekt geheim blijft. Hulpverleners moeten vertrouwelijk met uw gegevens omgaan. Alleen de personen die betrokken zijn bij de behandeling zijn op de hoogte van uw situatie. Informatie mag niet worden doorgegeven aan bijvoorbeeld uw partner, familie of vrienden. Dat mag alleen met uw toestemming. Het recht op privacy houdt nog meer in. Medische handelingen moeten worden uitgevoerd zonder dat anderen dat kunnen zien. Ook kunt u vragen om in een aparte ruimte een gesprek met uw behandelend arts te voeren. In het algemeen geldt dat uw privacy zoveel mogelijk moet worden gerespecteerd.

Ook de artsen, medewerkers, andere patiënten en bezoekers hebben recht op privacy. Binnen Saxenburgh is het daarom niet toegestaan om zonder toestemming foto’s, filmopnames en geluidsopnamen te maken. In het algemeen geldt dat uw privacy zoveel mogelijk moet worden gerespecteerd. Voor meer informatie over klachtenbehandeling de pagina over klachten bekijken.

Heeft u een voorkeur voor een zorgverlener? Geeft u dit op tijd aan, dan proberen we hier rekening mee te houden. De enige voorkeur waar wij rekening mee houden is het geslacht van de zorgverlener. Wij houden geen rekening met wensen als bepaalde seksuele geaardheid, huidskleur, politieke gezindheid of godsdienst.

Komt u pas tijdens het bezoek aan het ons ziekenhuis met een voorkeur voor een man of vrouw als zorgverlener, dan kan in de meeste gevallen geen gehoor worden gegeven aan uw verzoek. Dat geldt ook voor afspraken die op korte termijn gemaakt worden. U bent vrij om op dat moment de toegewezen zorgverlener te weigeren. In acute situaties wordt u door de beschikbare zorgverlener(s) geholpen. Ook dan heeft u het recht de toegewezen zorgverlener te weigeren, ook al heeft dit gevolgen voor uw gezondheidstoestand. De behandelend arts zal u dan op deze gevolgen wijzen.

Als u in levensgevaar bent, zal de arts er alles aan doen om u te overtuigen van de noodzaak tot het ondergaan van een behandeling. Alleen wanneer u met spoed wordt opgenomen vanwege uw zwangerschap of bevalling is de situatie anders. Dan spelen niet alleen uw eigen (medische) belangen een rol, maar ook die van uw ongeboren kind. Het kan zijn dat de belangen van het kind ervoor zorgen dat aan uw voorkeuren geen gehoor kan worden gegeven. De behandelend arts beslist bij spoed over uw behandeling en die van uw ongeboren kind.